| سهیلا ملک‌محمدی شاهوردی |

یادداشتی به بهانه آغاز سال تحصیلی جدید؛
وانفسای تعلیم و تربیت در مدارس ما/ امید به شروع یک سال «تحلیلی» جدید

سال هاست مدارس ما تبدیل به میدان رزمی برای عرض اندام کمپانی ها و انتشاراتی شده که انواع و اقسام کتب کمک آموزشی را تولید می‌کند؛ از سن پنج سال گرفته تا هجده سال، آموزش برای همه! در این نگاه آموزشی٬ مدرسه و کلاس درس اهرم فشاری شده برای دانش آموز تا بیشتر بخواند و هی بخواند و آموزگار هم همان اطلاعات تکراری را هر سال بدون کم و کاست از نسلی به نسل دیگر منتقل کند.

آموزشی که در آن همه چیز به طور پیش فرض صحیح است و هیچ نیازی به آزمون و خطا و تفکر نیست. دانش آموزان‌مان را به سمت محفوظات -که معمولی ترین کاربرد ذهن است- هل داده و تمام همّ و غمّ مدارس ما رشد و افول نمودارهای رقابتی شده است. حالا این وسط رشد علمی-تحلیلی دانش آموز چقدر است، هیچ اهمیتی ندارد.
آیا در این سیستم مربی یا آموزگار نیاز به مطالعه، کار و به روز شدن در خود احساس خواهد کرد؛ وقتی فقط قرار است مشتی فرمول و قاعده و روش درست تست زنی را آموزش دهد؟

در این نوع نگاه آموزشی که تحلیل و باز شدن مسأله و راستی آزمایی آموخته ها و شنیده ها جایی ندارد، نباید شاهد رشد شایعات و دست به دست شدن اطلاعات غلط و دروغ در جامعه باشیم؟
آنقدر که این دروغ ها و شایعات به راحتی از طرف جامعه تحصیلکرده هم پذیرفته می شود، بدون آنکه حاضر باشند ذره ای زحمت مطالعه و پیگیری منابع این مطالب را به خود بدهند.
قطعاً بهتر آن است که کلاس های آموزشی را از چارچوب های آجری بیرون کشیده و به طبیعت و آزمایشگاه ها و کتابخانه ها کشاند؛ به میدان‌های تجربه.

کم نیستند مدارسی که آزمایشگاه ها و کتابخانه های آنها فقط گرد گذر زمان به چهره گرفته است، نیازی به آنها احساس نمی شود و کم کم در حال حذف شدن از گردونه رقابت با کتاب‌های تست و کار و آموزشی است.

نگذاریم در این زورآزمایی، اندیشه زمین بخورد. اکنون که در آستانه شروع یک سال تحصیلی جدید هستیم و این شروع، مقارن با ماه محرم شده، ماهی که بهترین بنده خدا قربانی ارزش والای فهمیدن و دانستن شد، امیدواریم به همت آموزگاران این سرزمین، یک سال تحلیلی جدید را پیش رو داشته باشیم.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید