| سید مهدی سیدی |
در یادداشت نویسی و یا در هر فرم از نوشتن، باید بیاموزیم که اصراری بر زیاده گویی نداشته باشیم.

نقل است که هنرمندی برای دخترش، نامه ای چهل صفحه ای نوشته است و در انتهای آن، از فرزند عذرخواهی کرده که: من را ببخش، وقت چندانی نداشتم، وگرنه به جای چهل صفحه، نامه ام را برایت در یک صفحه خلاصه می کردم!

نشانه روزگار تجدد، دو چیز است: «تولید انبوه» و «مصرف بی رویه»

این حکایت، برای امروز ما، ارزشمند و گهربار است. روزگاری که ما را به پرگویی های کم مایه و میان تهی، آلوده کرده است. نشانه روزگار تجدد، دو چیز است: «تولید انبوه» و «مصرف بی رویه». شگفت آنکه این هردو، گفت و گوهای ما را نیز، رام و اسیر خود کرده است. بدون هیچ دقت و وسواسی، کلمات را خرج می کنیم. نه در انتخاب کلمات، تأمل داریم و نه در حجم و اندازه آن، تقدیر می کنیم. حال آنکه «کلمه قدرت است» و هر واژه، حامل پیام های آشکار و پنهان.

«همه چیزخواری» و «همه چیز خوانی» بلای جان ما شده است. دیگر نه «وقت» برای مان طلاست و نه «کلمه» برای مان قدرت. روزگار سفره های شلوغ و زبان های دراز، روح ما را آشفته کرده و ذهن ما را به اختلال کشانده است. برای انتقال معنا، ناتوان و برای فهم معنا، بی طاقت شده ایم. انگار که دیگر نمی توانیم از جملات کم، اندوخته ای، تلنبار کنیم.

«همه چیزخواری» و «همه چیز خوانی» بلای جان ما شده است

شاید بگویید تلگرام مثال نقض این ماجراست که آنجا دیار حرف های کوتاه و شکلک های کوچک است. اما نه! آنجا کوتاه حرف می زنیم اما کوتاه نه؛ کم مایگی و بی ارزشی همین حرف های کوتاه کوتاه است که وادارمان می کند که چت های طولانی مدت و ارسال های مکرر داشته باشیم. بدون هیچ دلیل موجه، بیشتر از ساعت ها، با یکی گپ می زنیم و چت می کنیم، تمام با جملات تکه پاره، آخر سر هم چیزی عایدمان نمی شود. تلگرام، میوه یک سیستم معیوب و فشل است.

روزگار کهن، دوران حکمت بوده است و دوران حرف های پر مغز؛ روزگار سنگ نوشته های کوتاه و ضرب المثل های زندگی ساز. اما امروز حجم صحبت ها از سقف گیگابایت و ساعت، رد می کند.

باید از پرحرفی توبه کنیم و طاقت مان را برای شنیدن حکمت های کوتاه اضافه کنیم

باید از پرحرفی توبه کنیم و طاقت مان را برای شنیدن حکمت های کوتاه اضافه کنیم. قرآن خدا نیز به همین شیوه، فرود آمده است. همه قرآن، که قرار است بار هدایت نسل انسان را تا قیام قیامت به دوش بکشد، در حد و اندازه شش هزار و ششصد آیه، تنظیم شده است. آیاتی کوتاه با کلماتی کم شمار. باور کنیم کم گویی و گزیده گویی، بهتر می تواند تحول بیافریند و سبب ساز تربیت شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید