| فهیمه سادات حسینی |

سکانس اول:

دیروز شروع درس قرآن کلاسم بود. با یک سخنرانی شروع کردم. با موضوع اینکه هر کاری باید با نام خدا آغاز شود.
بر خلاف همیشه بچه ها همکاری کردند. از آنها خواستم تا هر کدام مثالی بزنند از اینکه مثلا برای چه کارهایی باید بسم الله بگوییم؟؟
خانم اجازه: برای مسافرت رفتن
خانم اجازه ما بگیم؟ برای درس خواندن
خانوووووم: وقتی می خواهیم بخوابیم…
ساعت بعد ریاضی داشتیم.
درس مان دسته بندی و شمارش تصاویر بود.
از بچه ها خواستم تمرین کتاب را حل کنند تا بعد از آنها بپرسم.
بعد از چند دقیقه گفتم: بچه ها!! برای اینکه شکل ها را بشمریم اول از همه باید چکار کنیم؟ (منتظر بودم دانش آموزم بگوید اول باید دسته بندی کنیم )

معصومه گفت: خانوم اول باید بسم الله بگیم…

خشکم زد، چسبیدم به زمین….
به حال خودم افسوس و به حال آن دانش آموزم غبطه خوردم که علمش را به همین زودی به عمل رساند و من عالمی بی عمل که فقطططط …
سکوت میکنم برای حال خودم…

سکانس دوم:

آغاز کتاب فارسی دوم ابتدایی تمرینی برای مرور و یادآوری آمده که از دانش آموز خواسته که خودش را معرفی کند.
نام و نام خانوادگی:
تاریخ تولد:
نام مادر:
نام پدر:

مشغول شدیم با بچه ها به حل تمرین.
رسیدیم به نام مادر و پدر
گفتم: خب بچه ها حالا اینجا هرکسی اسم مادرش رو بنویسه…
چند نفری مشغول نوشتن شدند و بقیه که هشتاد درصد کلاس بودند تقریبا
گفتند: خانوم ما بلد نیستیم.
اولش به خیال خام خودم فکر کردم نوشتنش را بلد نیستند
گفتم: من کمکتون می کنم.
بعد گفتم: خب نرگس اسم مادرت چیه؟
با همان لکنت کودکانه اش گفت: ن ن نمیدونم.
گفتم: اشکالی نداره.
توی دلم گفتم: حتما الان یادش نیست و بخاطر شیطنت های همیشگی اش حواسش نیست چی دارم می گم و….
گفتم: ملیکا تو اسم مادرت چیه؟
گفت: نمیدونم.
کم کم داشتم نگران می شدم.
از راهروی بین نیمکت ها باسرعت خودم رو به جلوی کلاس رساندم
با جدیت و بهتی که توی صدایم بود پرسیدم کدوم هاتون اسم مادرتون رو بلد نیستید؟
از سی نفر، اگر غلط نکنم هفده هجده نفر دستشان را بلند کردند.
کلاس دور سرم چرخید. چیزی که می شنیدم را باور نمی کردم. نمی خواستم باور کنم انگار…
دانش آموزان من کلاس دوم ابتدایی اند و هشت سال سن دارند.
چطور ممکن است آخر؟؟
نمیدانم اسمش را چه بگذارم؟
فقر فرهنگی؟ فقر تحصیلی؟ فقر اقتصادی (اصلا چه ربطی دارد؟)
اصلا مادر تمام این بچه ها بی سواد مطططططلق
اما از تمااااام دنیا، اسم خودش را که بلد است. همان را چرا به کودکش نیاموخته؟

در بعضی از خانه های مان چه می گذرد؟؟

هنوز کامم تلخ است از این اتفاق…
هنوز همه چیز دارد دور سرم می چرخد…

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید