| سید مهدی سیدی |

 امروز اگر فاطمه (س) بود، بار دیگر پرچم عدالت را می افراشت و اگر لازم می شد صورت به سیلی ظالمان، کبود می ساخت. او حتما فریاد حجاب و نوحه عفاف سر می داد؛ اما بیشتر و شاید پیشتر از آن، ناله عدالت می سرود و نامعتقدان عدل و انصاف را رسوا می کرد.

او حکومت دینی را پاس می داشت و از نظام ولایی دفاع می کرد، اما بر شکم بارگی ثروتمندان و بی تفاوتی سیاست پیشگان چشم نمی بست؛ او فدک را باز بهانه می کرد تا بر مانور اشرافیت و فقر غیرت بشورد. بار دیگر خود را به پای منبر خلافت می رساند و مردم ساده باور و گروه عافیت طلب را به محاکمه می کشید تا مبادا اعمال زشت جامعه آنچنان به فزونی گراید که دل ها را تیره و دین حقیقی را در سیاه چاله های نفاق زندانی کند.

میدانِ هزینه ها، آغوش گشوده است؛ لبیک گویان کجایند؟

امروز مقلدان فاطمه و فدائیان علی، باید برخیزند و میدان مبارزه را با خون فرق و زخم پهلوی خود، آذین ببندند. میدانِ هزینه ها، آغوش گشوده است؛ لبیک گویان کجایند؟

 

2 دیدگاه‌ها

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید