| سید مهدی سیدی |

نوشتن، مثل نماز است. باید مبطلات آن را بدانیم. حتما چیزهایی هست که نوشتن را خراب می کند و از اثر می اندازد. هر نویسنده ای باید وجدان خود را حاکم کند و ببیند کدام قسمت از این فعل را به تباهی کشیده است. قلم در دست گرفتن کاری مقدس است، پس باید ساحت قدسی آن را رعایت کرد و کوشید لشکر کلمات، در دل ها نفوذ کند و تغییراتی بیافریند.

چه چیزهایی نوشتن را از سحر و جادو می اندازد؟

از نیت خطا گرفته تا فرایندهای ناصحیح، زیر پاگذاشتن اخلاق، خیانت به مخاطب، زیرپا گذاشتن عقل؛ و هرچیزی که باعث شود روح مخاطب در اسارت شیطانی قلم قرار گیرد، نوعی ابطال روح خدایی است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید