| سید مهدی سیدی |

از نمایشگاه کتاب که برگشتم، چندین مشمای پر از کتاب را مثل بیلِ مکانیکی لودر، درجا وسط هال خالی کردم؛ سریع ماشین حساب موبایل را باز کرده و با ترس و حیرت شروع کردم به جمع و تفریق فاکتورها تا سر در بیاورم چند و چه مقدار از حساب بانکی ام برای گرانی بی برجام کتاب هزینه شده است.

بعد نیم خیز و با اشتیاق، نشستم به مرتب کردن هفت هشت جلد کتابی که خریده بودم، که ناگهان حس مرموزی گریبانگیرم شد تا برنامه مطالعاتی ام را عوض کنم و کتاب های در ردیف مطالعه را عقب انداخته و از یک کتاب متفاوت شروع کنم؛ یک کتاب در موضوعی که هشت ماهه اخیر زندگی، بدان نیاز مبرم پیدا کرده ام:

«از تولد تا پنج سالگی»؛ نوشته دکتر محسن فروتن؛ از انتشارات دفتر نشر فرهنگ اسلامی

اگر بگویم کتاب را ریز به ریز خوانده و یادداشت برداشته ام، بیراه گفته ام؛ اما به هر صورتی که بود یکشبه آن را قورت داده و به همسرجان تحویل دادم که زودباش با کتاب همراه شو؛ چیزهای به درد بخوری در آن یافت می شود که شاید برای مراودات ما و «سید علی جان» یاریگر باشد.

عالی نبود، اما کتاب خیلی خوبی بود؛ خلاصه اما گسترده. تقریبا به عموم مباحث مورد نیاز تربیت فرزند تا سن ۵ سالگی اشاراتی داشت؛ توضیحاتی کم عمق، کوتاه و البته با دایره جغرافیای موضوعی وسیع. از روش های شیردهی گرفته تا مراحل رشد کودک، یادگیری های او، بازی های مورد نیازش، روش های نگهداری در سنین گوناگون، غذاهای مورد نیاز، تا برسد به بیماری های جورواجوری که او را تهدید می کند.

عجالتا از این مطالعه با دور تند، یک چیز عایدم شد که:

باید برای فرزند وقت گذاشت، نمی شود آن را زیر بوته پرورید. باید برایش فکر کرد، آموزش گرفت و حتی از کمک دیگران بهره برداری کرد؛ اما به هیچ عنوان نباید ترسید. بسیاری از ترس های پدر و مادر، بی جهت و ناشی از وسواس های بیجاست که احتمالا دیگران در دل او می کارند؛ با کمی مراقبت و البته توکل و صد البته همکاری زن و شوهر، این مسیر به خوبی و آرامش طی خواهد شد؛ ان شاء الله 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید