| سید مهدی سیدی |

 از نوشتن نترس؛ اگر رفیقی داری که می گوید هرگز نویسنده خوبی نمی شوی همین حالا با او قهر کن یا حداقل لبخندی تحویلش بده و با ملایمت بگو: باشد! تو راست می گویی! اما مسیر نویسندگی را ادامه بده؛ حتی مخفیانه.

نوشتن برای همه است. استعداد نمی خواهد. تو می توانی بهترین نویسنده دنیا باشی؛ فقط باید بخواهی و در این خواستن استمرار داشته باشی. نترس از اینکه هرشب نیم ساعت بنویسی؛ تأکید می کنم هر شب نیم ساعت. هرچه دلت می خواهد بنویس، اما بنویس؛ حتی اگر شب هایی پیدا شد که چیزی به ذهنت نرسید برای نوشتن، نیم ساعت روی کاغذهای سفید بنویس: نمی دانم چه بنویسم، نمی دانم چه بنویسم!

برای خود آینده ای تصور کن که به یک نویسنده معتبر جهانی تبدیل شده ای، جایزه گرفته ای، روی سن رفته ای و اهالی ادب و کتابت از تو تجلیل کرده اند. روزگاری که کتاب هایت به چند زبان زنده دنیا ترجمه شده و از تیراژ چندصد هزار نسخه عبور کرده است؛ آن وقت است که با حق التحریر آن توانسته ای زندگی خوبی پیدا کنی.

راستی یادت باشد پول هایی که از راه حق التحریر به دستت می رسد از حلال ترین و با برکت ترین اموال دنیاست؛ فقط به شرط آنکه با نوشته هایت به هدایت مردم کمک کرده و آنان را در مسیر سعادت راهبری کرده باشی.

پس بنویس و از نوشتن نترس!

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید