| سید مهدی سیدی |

 اگر قبول کنیم که فاطمه (سلام علیها) هم‌تراز شب قدر است و اگر با صمیم قلب به این آیات ایمان بیاوریم که:

إنا أَنزَلناهُ فی لَیلَه القَدْر * وَ ما أدراکَ ما لَیلَه القَدر

پس خواهیم باور کرد که دانستن مقام فاطمه (س) برای مثل ما، ممکن نیست؛

و حتی نزدیک شدن به پایین‌ترین ارتفاعات شناخت او، خارج از دسترس ماست؛

دست ما کوتاه و خرما بر نخیل.

 اما عمیقاً موظفیم به او توجه کنیم و در جاده شناخت فضائل او گام نهیم؛

خود را در سایه‌سار عنایتش قرار دهیم؛

به او محبت کنیم؛ یادش باشیم؛

از طریق و سیره‌اش خبر بگیریم و هر لحظه و هر آن، بخواهیم که بر ما تفقدی کند؛

دست مادرانه‌ای بر سر ما بکشد؛

ما را بپرورد و رشد دهد؛

کمک کند نقص‌های خود را برطرف کنیم؛ و برای اشتباهات خود جبرانی بیابیم.

 به او نگاه کنیم تا:

ما را آرام کند؛ آباد کند؛ راه‌مان ببرد؛

سخن گفتن به ما بیاموزد؛ عقل‌مان را کامل کند؛

و دستمان را به ریسمان آویخته از آسمان محکم کند.

 آن وقت است که:

گر نگاهی به ما کند زهرا * دردها را دوا کند زهرا

روز زهرا (س) مبارک! 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید