دوست عزیز و ارجمند! قهرمان من!
کرونای بدسرشت، تجربه گران‌قیمتی شد تا عمیقاً متوجه شویم:
۱٫ سلامت عمومی، نعمتی بی‌جایگزین است که عموماً از آن غافلیم و فقط هنگامی به اهمیت آن پی می‌بریم که بلایی همگانی بر سرمان فرود آید.
۲٫ انسان خاکی، همیشه به «خدا» محتاج است؛ پروردگارِ آسمان و زمین، عالم و توانا و باقیست و این انسان است که در هر پلکانی از علم و قدرت و ثروت هم که باشد به پناه گرفتن در خیمه‌گاه محبت خداوندش نیازمند است؛ گرچه گاهی به خاطر زیاده‌روی در طغیان و جهالت، آفریننده و مربی خود را فراموش می‌کند.
۳٫ پیشروی بشر در علم و فناوری، گاهی او را به غفلت و تکبر می‌کشاند، پس وهم برش می‌دارد کلید همه رازها در اختیار اوست، که ناگهان یک تغییر کوچک در مقیاسی بزرگ، همه نقشه‌های قدرت او را ویران می‌کند.
۴٫ زندگی همواره با سختی‌ها آمیخته است؛ آن چیزی که زندگی را لذت‌بخش و قابل تحمل می‌کند کنار هم بودن انسان‌هاست تا جایی که از منفعت خود بگذرند و در راه منافع جامعه فدا شوند.
۵٫ عیار آدم‌ها در سختی‌ها روشن می‌شود؛ عده‌ای در مصیبت‌ها می‌ایستند، مسؤولیت می‌پذیرند و برای رستگاری، استقامت می‌کنند؛ و در برابر، عده‌ای در هنگامه گرفتاری‌ها، از جیب شیطانی خود برای جان و آبرو و رفاه دیگران توبره می‌دوزند.

و اما:
تلاش خالصانه و شجاعانه شما در هفته‌های اخیر در مبارزه قهرمانانه با یک بیماری ناشناخته، در ادبیات عمومی کشور ما واژه ای الهام‌بخش ابداع کرد: «مدافعان سلامت»؛ پس تا سال‌های سال، نسل ما و بعد از ما از این مفهوم، بهره خواهند گرفت و به سرزمین خوبی‌ها راه خواهند یافت.

مدافعان سلامت!
این توشه اندک و ناچیز، صرفاً بهانه‌ای است برای شادباش نوروز ۱۳۹۹؛ تا در این دقایق تحویل سال، حس خوب و افتخارآمیزمان را به شما که در سنگر مبارزه تلاش می‌کنید، منتقل کنیم.
خواهیم کوشید این همراهی فرهنگی معنوی را تا ماه‌های بعد ادامه دهیم. ان‌شاءالله.
– سین ۹۹ –
روزهای پایانی اسفند ۱۳۹۸

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید