| سید مهدی سیدی |

این هنر یک نویسنده است که می‌تواند بر فراز سوژه‌ها پرواز کند. او هر وقت اراده کند بر بالگردی سوار می‌شود و به‌سادگی و راحتی در بالادست موضوعات پرواز می‌کند؛ سرتاسر موضوع را یکجا می‌بیند و جغرافیای آن را مرزبندی می‌کند.

درست مثل پهپهادهایی که بر زمین‌های وسیع کشاورزی پرواز می‌کند، محصولات مختلف را آمارگیری کرده و مناطق رو به خشکی را برای آبیاری یا آفت‌زدایی تشخیص می‌دهد.

نویسنده‌هایی که توانایی پرواز ندارند در انتخاب موضوعات اشتباه می‌کنند. یا موضوعاتشان دقیق نیست و از هم‌پوشانی رنج می‌برد، یا اصلی نیست و درگیر حواشی و فرعیات است.

اصلی‌ترین راه پرواز بر فراز سوژه، پرسشگری و جدول‌سازی است. موضوعی را انتخاب کنید و از جنبه‌های مختلف از آن سؤال بپرسید و سعی کنید آن را در جدولی طبقه‌بندی کنید. اجازه ندهید قسمت ناشناخته یا نادیده‌ای در موضوعات شما باشد.

و دو نکته:

۱) فلسفه خواندن، در طبقه‌بندی ذهنی به شما کمک می‌کند.

۲) اگر با نرم‌افزارهایی آشنا شوید که به شما امکان ترسیم نقشه ذهنی می‌دهد، به شدت کارتان را تسهیل می‌کند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید