| سید مهدی سیدی |

 خیلی‌ها می‌پرسند محصول انقلاب اسلامی چیست؟ و تاکنون آورده این آوردگاه پر زد و خورد چه بوده است؟ به نظرم نه‌تنها بزرگترین که اصلی‌ترین دستاورد انقلاب اسلامی، «انسان» است.

در کارنامه جمهوری اسلامی، سد و دانشگاه، بهداشت و فناوری، جاده و ارتباطات، دین و علم، انتخابات و حضور، استقلال و عزت، و ده‌ها و صدها آورده دیگر را نیز می‌توان فهرست کرد، اما هیچکدام در تراز «انسان‌سازی» انقلاب نیست.

به این گزاره دقت کنید:

آوینی محصول دانشگاه نیست، محصول انقلاب است؛ و با همین دوربین، قله‌های انسانی معاصر را مرور کنید: صیاد و همت، حججی و سلیمانی، آشتیانی و احمدی‌روشن، مطهری و بهشتی، حدیدچی و رجایی، امین‌پور و سلحشور، … هرکدام ساخته برساختی به اسم انقلاب‌اند، این تکاپوی انقلابی و تنور مجاهدت است که انسانی را می‌سازد و می‌پزد.

برای همین است که هرکجا با غفلت انقلابی و یا عقب‌نشینی از آرمان، انسانی به انحطاط کشیده شده است سخت توی ذوق می‌خورد:

وزیر بی‌کفایت، نماینده‌ کاسبکار، مدیر دزد، آقازاده مفت‌خور، پزشک دلال، وکیل شیاد، آخوند فاسد، ثروتمند زالو، هنرمند ذلیل و هنرپیشه خودباخته؛ هرکدام از این‌ها اگر در نظام اسلامی تولید شود – ولو در مقیاس یکی دو نفر – عذاب‌آور و ناامید کننده است؛ چرا که نشان‌دهنده انحراف خطرناک در تولیدات این کارخانه است.

روزی شنیدم رهبری فرمود: باید قاعده دانشگاه ساخت چمران باشد، نه استثناء آن!

با این دیدگاه مبارک و تحول‌آفرین باید قبول کنیم بزرگترین آورده انقلاب اسلامی، ساخت انسان است، همچون انقلاب پیامبر در ۲۳ سال صدر اسلام و یا انقلاب حسین (ع) در سال ۶۱ که مجال تولید انسان‌های بزرگ و ستودنی بود. پس هرچه انسان بیشتری ساخته شود انقلاب موفق‌تری را تجربه می‌کنیم و در مقابل هرچه استعدادهای بیشتری تلف شود و یا روح‌های بیشتری به لجن کشیده شود، خطر استحاله انقلاب جدی‌تر است.

اینچنین است که هرکدام از ما باید به نهضت انسان‌سازی بپیوندیم و در آن سربازی کنیم و برایش سر ببازیم.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید