| سید مهدی سیدی |

انسان، دو بخشی است: روح و جسم؛ قسمتی از آسمان و قسمتی از زمین. جسم مَرکَب و ابزار روح است و روح بدون جسم در عالم دنیا هیچ کاری از دستش بر نمی‌آید. پس با این نگاه جسم انسان مقدس می‌شود؛ تن آدمی شریف است به جان آدمیت. این جسم لباسِ روح است، پس باید به آن پرداخت. اینچنین است که در نگاه دین حتی برای طبیعی‌ترین حالات انسانی هم دستورالعمل‌های مقدس طراحی شده است؛ از خوابیدن تا غذا خوردن، از قضای حاجت تا شهوت و تولید مثل! رسیدگی به بدن و تقویت آن، نظافت و بهداشت بدن و هرچیز دیگر که جسم را در مقام وسیله روح، قوی و با نشاط می‌کند در دستورات دینی مورد تأکید و حتی دارای روش‌های روشن است.

با این نگاه، منطق اسلام درباره مراقبت‌های عمومی در برابر بیماری کرونا روشن می‌شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید