| سید مهدی سیدی |

 ۱) شب قدر، شب «معرفت» است؛ هرچه در این شب بیشتر بفهمیم و درک‌مان از خود و عالم وجود عمیق‌تر شود، به مضمون «خیر من الف شهر» نزدیکتر می‌شویم. قتلگاه انسان، جهل و نادانی است، اعمال بدون فهم، هیچ پیشرفتی در سرنوشت انسان ایجاد نمی‌کند؛ برای همین است که در شب قدر باید برای فهمیدن همت گماشت تا اعمال و عبادت‌هایمان ضریب بخورد.

 ۲) خوب است انسان در شب قدر گره‌های ذهنی خود را بگشاید. چراکه ممکن است در بسیاری از موضوعات دچار کج‌فهمی‌ها یا نفهمی‌هایی شده باشد که عرصه را بر اعمال پاکیزه تنگ کند و برای صالح بودن، بی‌انگیزه شود. پس باید در این شب گردنه‌های خطرناک ذهنی خود را پیدا کنیم و در سایه حضور فرشته‌ها و در معیت میزبان شب قدر یعنی امام زمان (عج) مسائل ذهنی خود را حل و فصل کنیم.

 ۳) شب قدر، شب ارتباط و آشنایی با خداست. دعای جوشن، اسامی خدا را برای ما مرور می‌کند تا خدای واقعی را بهتر و دقیق‌تر بشناسیم. بسیاری از اوقات از شناخت درست خدا غافل بوده‌ایم و برای خود یک خدای خیالی و کاریکاتوری ساخته‌ایم که هیچ نقشی در زندگی ما ندارد؛ خدایی پر از تناقض و ناتوانی که ناچاریم در شرایط بحرانی از او عبور کنیم و همواره به او مشکوک باشیم! شب قدر، فرصت ارزشمندی است که خدای واقعی را برای دل و ذهن ما معرفی کند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید