| سید مهدی سیدی |

کمتر کسی است که برای موفق شدن، دغدغه نداشته باشد؛ اما بد نیست یک‌بار هم به «عوامل شکست» توجه کنیم! پس سؤال این است: چه‌کار کنیم موفق نشویم؟

۱٫ ناامید باش! «ناامیدی» بهترین دوپینگ برای شکست است؛ بهترین قرص برای فلج شدن؛ بهترین فرمول برای درجا زدن و نابود شدن. اگر می‌خواهی فردایت از امروزت مزخرف‌تر باشد به خودت تلقین منفی کن!
۲٫ هدف‌های قاتی‌پاتی داشته باش! اگر دقیقه و به‌وضوح ندانی به کدام نقطه می‌خواهی برسی مطمئن باش به هیچ‌جا نمی‌رسی!
۳٫ همیشه معطل دیگران باش! وقتی سررشته موفقیت خود را به مساعد شدن محیط و کمک‌ دیگران گره بزنی، به‌یقین هیچوقت موفق نخواهی شد، چون محیط قلدرتر از این حرف‌هاست که بخواهد ناز ما را بخرد و در برابر ضعف ما کوتاه بیاید.
۴٫ بی‌ادب باش! هیچکس با بی‌ادبی و رعایت نکردن اخلاق به نقطه مطلوبی نرسیده؛ پس اگر می‌خواهی به فنا روی هر روز از دیروزت بی‌ادب‌تر (بخوانید: بی‌شعورتر) باش!
۵٫ خدا را فراموش کن! در برابر خدا بایست و او را نادیده بگیر؛ اگر می‌خواهی راه موفقیتت مسدود شود با نمرود و فرعون عقد اخوت ببند!
۶٫ بی‌انضباط باش! شلختگی اکسیر شکست است. پس تا می‌توانی به‌هم‌ریخته و داغان و پریشان باش تا کامیاب نشوی!
۷٫ در علم ضعیف باش! نادانی و بی‌علمی برادر دوقلوی شکست است؛ ( و شاید خواهر دوقلوی آن)
۸٫ به استعداد خودت بی‌توجهی کن! و گمان ببر که برای همه کارها استعداد داری پس مدام از این شاخه به آن شاخه بپر و زمان‌های خودت را در راه‌های نیمه‌کاره تلف کن!
۹٫ کوتوله باش! و از قد کشیدن و رشد کردن و پر در آوردن پرهیز کن! قدت را اندازه ضعیف‌ترین آدم‌های جامعه تنظیم کن تا همیشه ته چاه باشی!
۱۰٫ از شنبه شروع کن! یقین کن هرکس خواسته مسیر موفقیت را از شنبه شروع کند حتما بدبخت شده است؛ پس تو هم اگر می‌خواهی شکست بخوری تصمیم الانت را به شنبه موکول کن؛ و البته اگر شنبه تعطیل بود به یکشنبه حواله بده!

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید